De veelen Kinner

Fröher gäw dat mehr Kinner up’n Döörp. Nich selten, dat eene Familie mal 10 Kinner har. Beate Uhse wär noch unbekannt. Anti-Baby-Pille noch nicht erfunden.

Zuckerröben wörn von Hand hackt und vertrocken. Gerade jetzt in de Zuckerröbentied wär Gelägenheit, mit all de Kinner groode Flächen in „Akkord“ to maken. Jeder har een Stück Feld dat he Unkrutfree holen möß. Eerst wörm de Rööben „verhau’n,“ eenzelne Stücke ruthacken und denn „vertrecken,“ bet een Rööw stahn bleew, dor hebbt de groden Kinner ok mit holpen.

Weiden wärn nich intüünt. Kinner mössen, wenn se ut de School kömen, de Keuh höh’n.

Erst mit de Mechanisierung köm dat anners. Hackmaschinen erledigen veel Handarbeit. Plantenschutzmittel vernichten dat Unkrut. Alle schimpt hüt öwer Plantenschutzmittel. Keener aber weet dat Solt giftiger is as is 92% von Plantenschutzmittel.

Kott nan Krieg woll een Reporter mal rutkrigen worüm dat in Kanndörp so veel Kinner gäw. He drippt dor eenen Keerl de in Goorten graben dä und frög em: „Könnt se mik mal seggen, worüm dat in Kanndörp soveel Kinner giwt, woveel hebbt se denn?“ „Ik heff söben,“ seggt de; „ick glöw, dat liggt an E 605,“ dreiht sik üm geiht int Huus.

De Reporter schüddelt mit’n Kopp, de is woll bet’n dumm. As he nu an de School vörbi kummt, de Lehrer in de Pause buten geiht, stellt he em glieks wedder de Fraag: „Könnt se mik mal seggen worüm dat in Kanndörp soveel Kinner giwt, woveel hebbt se denn?“ „Neegen,“ kreeg he as Antwort, plinkert mit Oogen und grient sik dat, “ick glöw, dat liggt an E 605.“ Ohne noch een Wort to seggen geiht he trüch in de School.

„E 605,“ de Rporter fat sik an Kopp, E 605 dat is doch sün giftiget Plantenschutzmittel, und dorüm hebbt se soveel Kinner hier, kann doch nich angahn.

He fragt poor Kinner de up enen Hoff spält, wo de Bürgermeister wahnt. Stellt aber ok hier de Fraag: „Wieviel Geschwister seid ihr denn? Do antwort de lüttge Jung: „Wie sind acht, aber de Grooden möt all up’n Hoff mit hölpen, de dörft nich mehr späl’n.

Bin Bürgemeister ankommen, stellt sik de Reporter vör und fragt glieks: „Könnt se mik mal seggen worüm dat in Kanndörp soveel Kinner giwt, woveel hebbt se denn?“

De Bürgermeister grient sik dat een, antwort: „Ik heff söben,“ seggt he, „ick glöw, dat liggt an E 605.“

De Reporter denkt sind de denn hier alle mall? Dat kann doch nich an E 605 liggen.

Höflich fragt he: „Herr Bürgermeister, E 605, dat heff ick schon mehrmals hört, dat is doch een giftiget Plantenschutzmittel, door kannt doch nich an liggen.“

„Nee, nee, Plantenschutzmittel, dor liggt dat nich an, dat hett door nix mit to doun. Ik glöw dat liggt dooran, jeden Morgen üm fief denn waakt wie alle upp. Denn föhrt de Eilzug „E 605“ mit karacho hier vörbi, je denn is noch veel Tied bet to’n uppstahn und schlapen kannst ok nich mehr. Dorüm giwt soveel Kinner hier. Uns Naaber hett ok all fief Kinner.“

Carl Friedrich Bautsch ist gebürtiger Groß Hesebecker und schreibt als Heimat- dichter über Land und Leute der hiesigen Region. Die AZ-Kolumne „Dütt un Datt up Platt“ finden Sie auch im Internet unter az- online.de/ kolumnen.

Von Carl Friedrich Bautsch

Das könnte Sie auch interessieren

Kommentare