Nee’e Chips för Hunde

Von Carl Friedrich Bautsch Von 1. Juli an, kriegt de Hunde nich nur Chips to freeten, nee nu möt se ok noch een elektronischen Erkennungs-Chip ünner de Hut drägen und Haftpflicht versichert warn. De Hund is all ümmer de Freund von de Minschen west. Blindenhunde hölpt de Blinden. Bernhardiner söökt Minschen de von Schnee överrascht worn sind.

Wat woll’n de Schaaper maken ohne Hunde. Spüürhunde söökt verschüttete Minschen in Trümmer, oder wenn sik mal eener verbistert hett. Manche Verbrecher ward dörch de Polizeihunde socht. Wachhunde passt upp, dat keener dat Grundstück betritt. Jagdhunde, stöbert dat Wild up, oder sökt nah, wenn Wild anschaaten is. Schweißhunde nehmt de Fährte up und bringt dan Jäger to’n Fundort. Dackels driewt Vöss ut’n Bou. De Rebhohnjagd ohne Vörstahhunde kann man sik kum vörstellen. Jeder Hoff, vör allem de de Veeh harn, bröken natürlich eenen Hoffhund. Kinner speelt gern mit’n Hund.

Wenn eene Hündin in Döörp hitt wär, versammeln sick alle Köters und woll’n Hochtied maken. Je, wenn ik mal dörch de Stadt gah, mak ik so miene Gedanken. Natürlich fallt eenen de Bettlers up, de door de Straat liegt. Eenige hebbt ehren Hund doorbi und kriegt sogor von Staat Fuddergeld. Nu mut de Staat woll ok noch dan Tierarzt de dan Chip inplant’ und de Haftpflicht betaalen. Wenn man denn mal doröber nahdenkt, worüm hett de eenen Hund? Watt de Bettler woll vör eene Kindheit hatt hett? Is he Wittwer?

Denn denk ik: „De is ganz alleen, hett keenen mit dan he snacken kann.“ De Hund is sien eenziger Freund. Meistens seht de, de eenen Hund hebbt, intelligenter ut as de Bettler, wo de Buddel Schluck neben jüm steiht... Wenn du denn so dörch de Stadt bummelst, denn kummst du dik vör, as wärst du in Zoo. Man glöwt gornich wie veel verschiedene Rassen dat giwt. De Boxer möt je een Muulkorf hem’. Denn kummt door sün öllere Dame mit ehrn Dackel oder Spitz an. Weil dat je Rägen geben kann, hett he een Mantel an, kann sik nich mal kratzen. Giwt sogoor Hunde mit lüttge Stääbel.

Eenige hebbt een Halsband mit echten Perlen. Fuddern doht se jüm mit Fudder, dat düürer is as Fleesch för uns Minschen. Keerls mit Hund süht man kuum. Denn sind dor Damen, de göw ik willt angeben, dat se enen Hund hebbt. Meistens sind dat edle Rassehunde. Dor kannst du wat erläben. As eene Dame ehr Hund mal eenen Hupen makt, dreiht se dan Kopp na de anner Siet, deiht so as wenn se dat gornich sehn hett. De bringt keenen Köddel wech, wie dat Pflicht is.

Een junger Mann steiht mal an Schaufinster und kiekt sik de Utlagen an. Kummt een Froo mit sün lüttgen zotteligen Mops an und stellt sik dorneben. De Hund hett nix beederes to doun, böört sien Been hoch und pinkelt dan jungen Mann an sein Been. Do kriggt de junge Mann een Stück Schokolade ut de Tasch, bückt sik und holt dat dan Hund hen. Meen de Froo: „Dat is aber nett, mein Hund pinkelt sie an und sie geben ihn Schokolade als Belohnung.“ Do seggt de junge Mann: „Von wegen Be-lohnug, ik woll blos sehn wat bi düssen Köter hinnen oder vörn is, ik will em nämlich fix in Moors perren.“

Von Carl Friedrich Bautsch

Carl Friedrich Bautsch ist gebürtiger Groß Hesebecker und schreibt als Heimat- dichter über Land und Leute der hiesigen Region.

Das könnte Sie auch interessieren

Kommentare